Przed dynamicznym rozwojem turystyki, podstawą zapewniającą byt mieszkańcom San Marino było rolnictwo. Klimat panujący w kraju jest łagodny, śródziemnomorski. Na górskich pastwiskach wypasano bydło, a w niżej położonych miejscach uprawiano wino i zboże. Przemysł do San Marino wkroczył dopiero w latach czterdziestych XX wieku. Po II Wojnie Światowej w kraju rozwinął się przemysł lekki. Również w tym czasie do głosu doszła turystyka, która przynosiła znacznie większe zyski od przemysłu. W tej chwili San Marino większość pieniędzy wydaje na inwestycje w bazę turystyczną. Dzięki turystyce zyskały także takie gałęzie jak rzeźbiarstwo czy wyrób znaczków pocztowych. Środkiem płatniczym w San Marino jest lir włoski, ale Republika ma też prawo do emisji własnej monety. Miasto Rimini we Włoszech posiada połączenie kolejowe z Republiką. Dobrze jest też utrzymana sieć dróg kołowych. Nauka w San Marino jest finansowana z budżetu państwa. Co pięć lat odbywają się w San Marino wybory, w trakcie których wybierani są członkowie liczącej 60 osób rady generalnej, sprawującej faktyczną władzę nad Republiką.